2
Wie de mijnbouwrechten bezit, is belangrijk. Maar minstens zo belangrijk is de vraag: wanneer zijn die rechten uitgegeven?
Officiële EITI-overzichten van GMD-licenties bevatten per recht gegevens zoals de datum van uitgifte, de vervaldatum en in sommige gevallen opmerkingen over verlengingen of de overgang van exploratie naar exploitatie. Daarmee ontstaat een begin van een tijdlijn.
Maar een losse datum vertelt nog niet het hele verhaal. Voor echte transparantie moet per mijnbouwrecht zichtbaar zijn wanneer het voor het eerst werd verleend, wanneer het is verlengd, wanneer het is overgedragen en wanneer het eventueel is vervallen.
Een volledige tijdlijn maakt het mogelijk om veranderingen door de jaren heen te volgen. Ook de opeenvolging van besluiten kan iets zeggen over het gevoerde beleid en over de manier waarop rechten zijn beheerd. Daarmee wordt ook zichtbaar of een recht meerdere keren van status veranderde en hoe lang het uiteindelijk onder dezelfde of een nieuwe rechthebbende bleef bestaan.
Pas dan kunnen burgers zien hoe het beleid zich door verschillende regeringsperioden heeft ontwikkeld. Waren er jaren waarin opvallend veel rechten werden verstrekt? Welke perioden vallen op? En welke rechten bleven door verlenging jarenlang bestaan?
Zulke vragen zijn niet bedoeld als beschuldiging. Ze horen bij normale publieke controle. Onze bodemschatten vertegenwoordigen grote economische en maatschappelijke belangen. Daarom moeten niet alleen de namen van rechthebbenden zichtbaar zijn, maar ook de geschiedenis van ieder recht.
Het gaat dus niet alleen om wie toegang kreeg tot Surinames rijkdom. Het gaat ook om wanneer, hoe lang en via welke opeenvolgende besluiten.
Maak daarom de volledige tijdlijn openbaar.
