Stel je voor. Iemand wordt veroordeeld voor een ernstig misdrijf. Hij krijgt een straf, zit die uit en keert terug in de samenleving.
En op een dag kan hij zelfs president worden.
Kan dat in Suriname? Ja, onder bepaalde voorwaarden.
Artikel 92 van onze Grondwet stelt eisen aan presidentskandidaten. Nationaliteit, leeftijd, verblijf en kiesrecht. Maar een blanco strafblad wordt niet als algemene voorwaarde genoemd.
Ons Wetboek van Strafrecht biedt de rechter wel de mogelijkheid iemand van bepaalde openbare ambten of het kiesrecht uit te sluiten. Echter gebeurt dat niet automatisch bij iedere veroordeling.
Kijk naar Argentinië. Oud-president Cristina Fernández de Kirchner kreeg wegens fraude met overheidsmiddelen zes jaar gevangenisstraf en een levenslange uitsluiting van openbare ambten.
Ook Nederland kent mogelijkheden om veroordeelden van openbare ambten uit te sluiten.
En Suriname?
Een burger die solliciteert naar een vertrouwensfunctie kan om een bewijs van goed gedrag worden gevraagd. Maar voor het hoogste ambt bestaat geen algemene eis van een blanco strafblad.
Artikel 92 bevat wel een opvallende voorwaarde: een presidentskandidaat moet voorafgaand aan zijn kandidatuur ten minste zes jaar in Suriname hebben gewoond en verbleven.
Dat kan een belemmering vormen voor iemand die jarenlang in het buitenland gevangen heeft gezeten. Maar het is een verblijfsvoorwaarde, geen integriteitstoets.
En daar zit mijn vraag.
Ik ben maar een eenvoudige storyteller. Ik volg de logica van het verhaal en zoek naar het mysterie erachter. Daarom vertel ik wat ik zie en stel ik de vragen die bij mij oprijzen uit de mist.
Kan iemand die jarenlang in het buitenland gevangen heeft gezeten, bij terugkeer volgens artikel 92 president worden? En wat betekent een strafrechtelijke veroordeling voor zijn verkiesbaarheid?
Ik ben benieuwd wat onze rechtsgeleerden hiervan vinden.
Deh fii ernstig.
