Een kraan opendraaien en water krijgen. Een schakelaar omzetten en licht hebben. Dat zouden vanzelfsprekendheden moeten zijn.
Maar in Suriname zijn er mensen voor wie deze dagelijkse zekerheid niet bestaat. In de stad en in de districten zijn huishoudens zonder aansluiting op het waterleidingnet. Buurten waar een aansluiting nog geen betrouwbare watervoorziening betekent. En gemeenschappen waar elektriciteit ontbreekt of slechts beperkt beschikbaar is. Lees dit goed en besef wat hier gezegd wordt.
Hoe spreken wij anno 2026 over beschaving als zulke basisvoorzieningen voor een deel van onze samenleving onbereikbaar blijven?
Hoe baad je een kind voor school als er geen water uit de kraan komt? Hoe houd je voedsel goed zonder betrouwbare stroom? Hoe moet een scholier huiswerk maken bij onvoldoende licht?
Dit zijn geen luxeproblemen. Het gaat om gezondheid, waardigheid en kansen. Het gaat om de vraag of je woonplaats bepaalt hoeveel ongemak je als burger moet verdragen.
De overheid schiet decennialang tekort. Dit vraagt om méér dan uitleg over wat allemaal moeilijk is. Het vraagt om verantwoordelijke bestuurders die zeggen: hier ontbreekt het, dit gaan wij doen, dan moet het klaar zijn — en daarover leggen wij verantwoording af.
Het vraagt om meer dan bestuurders die bij de opening van een watervoorziening voor de camera verschijnen. Dit is een teken van arrogantie. Immers: waar bewoners voor applaudisseren, daar hebben zij recht op.
Op 24 december 2025 draaide president Simons in Devisbuiten, Charlesburg, symbolisch de kraan open en dronk zij van het water. Daar kregen 38 huishoudens toegang tot schoon drinkwater. Op 16 oktober 2026 nam zij ook de watervoorziening van Sunny Point Blok 3 in gebruik, na jaren van problemen. Goed dat het water er kwam. Maar een basisvoorziening hoort geen politieke gunst te zijn.
Ook in het binnenland zijn de tekorten erkend. De Ware Tijd berichtte op 5 mei 2026 dat Abiamofo voor 26 dorpen drinkwater beloofde en om geduld vroeg. Tegelijk kregen volgens dat bericht 1.300 huishoudens in het Langu-gebied 24 uur stroom. Vooruitgang verdient erkenning, maar maakt verantwoording over de achterstand niet overbodig.
Voor aangesloten gebieden speelt bovendien de betrouwbaarheid: op 2 september 2026 meldde Suriname Herald dat Abiamofo in DNA een tekort aan opwekkingscapaciteit als belangrijkste oorzaak van de loadshedding aanwees.
Wij horen over ontwikkeling, investeringen en de rijkdom onder onze bodem. Maar wat betekenen die woorden voor een gezin dat water moet halen om zich te kunnen wassen?
De beschaving van een land blijkt ook uit wat haar mensen thuis moeten ontberen.
En zolang schoon drinkwater en betrouwbare elektriciteit geen zekerheid zijn voor iedereen, heeft Suriname weinig reden om zichzelf op de borst te kloppen.
De verantwoordelijke minister van Natuurlijke Hulpbronnen moeten hierover verantwoording afleggen, met name David Abiamofo.
Bronnen: Suriname Herald — Devisbuiten, 24 december 2025; Times of Suriname — Sunny Point, 19 oktober 2026; De Ware Tijd — 26 dorpen, 5 mei 2026; Suriname Herald — stroomtekort, 2 september 2026.
