Hoe is het mogelijk dat een arbeidsconflict zo lang heeft kunnen voortslepen dat uiteindelijk de rechter eraan te pas moest komen?
Volgens de gemelde uitspraak moet Wendy Jap-A-Joe binnen 24 uur met haar beveiligers het TAS-gebouw verlaten. Ook mag zij niet langer namens de instelling handelen. Over de rechtsgeldigheid van haar arbeidsovereenkomst is nog niet definitief beslist.
Hoe laat je het zover komen dat je vertrek door een rechter moet worden afgedwongen? Waar bleef het besef dat een publieke instelling geen persoonlijk bezit is?
Maar onze vragen houden niet op bij Wendy. Waar waren het toezicht, het bevoegde gezag en de politieke leiding? Waarom kon dit conflict zo escaleren?
Nu moeten we serieus kijken naar haar nalatenschap. Wat heeft zij tijdens haar leiding bij TAS opgebouwd? Welke besluiten, contracten en financiële verplichtingen laat zij achter? Wat is er bereikt en wat bleef liggen?
Haar vertrek sluit die vragen niet af. Juist nu moet de overdracht volledig en controleerbaar gebeuren. Laat de administratie spreken en maak duidelijk hoe met publieke middelen en bevoegdheden is omgegaan.
Wie weigert plaats te maken, roept vragen op. Die vragen verdienen antwoorden die iedereen kan controleren.
Wendy, yu mu gwe. TAS is niet van jou. Maar verantwoording afleggen hoort er wél bij.
In de komende video gaan we verder over macht, toezicht en politieke verantwoordelijkheid.
Oom Paul
