Een lekkere vis op tafel. Dat zou gewoon moeten kunnen, zonder de vraag wat je ongemerkt mee naar binnen krijgt.
Onderzoekers van de Anton de Kom Universiteit vonden verhoogde kwikgehalten in onderzochte anyumara, koebi en piranha voor een studie naar visconsumptie in Paramaribo en omgeving. De publicatie staat sinds 2021 online. Deze waarschuwing ligt er dus al jaren.
Kwik is geen onschuldige vervuiling. Het kan het zenuwstelsel beschadigen en is bijzonder gevaarlijk voor de ontwikkeling van ongeboren kinderen. Via de voedselketen kan het zich ophopen in roofvissen.
Dat betekent niet dat iedere anyumara onveilig is. Het betekent wél dat de bevolking recht heeft op actuele metingen, duidelijke informatie over herkomst en begrijpelijk advies.
Wie controleert de vis die op onze markten wordt verkocht? Waar worden de meetresultaten gepubliceerd? En wat is er sinds dit onderzoek concreet veranderd?
De overheid erkent zelf dat kwik vooral in de kleinschalige goudwinning wordt gebruikt. Dan mogen we ook vragen hoe zij voorkomt dat de gevolgen op ons bord belanden.
De visser en de marktverkoopster kunnen dit probleem niet alleen oplossen. Daarvoor zijn toezicht, handhaving en bescherming van onze wateren nodig.
Goudwinning levert geld op. Maar wie betaalt wanneer de volksgezondheid de rekening krijgt?
We waarschuwden eerder: “Wanneer we vis moeten vangen om kwik te oogsten, is de ramp onomkeerbaar.”
Hoe lang blijven we wachten voordat die waarschuwing serieus wordt genomen?
Bronnen: AdeKUS: onderzoek visconsumptie (2021); WHO: kwik en gezondheid; Overheid Suriname: kwik.
