Door Dew Sharman
De Nationale Assemblée (DNA) heeft het volledige onderzoeksrapport over de massale vissterfte in de Saramaccarivier nog steeds niet ontvangen, ondanks de toezegging van president Jennifer Simons op 27 augustus 2026 om het document aan het parlement te verstrekken. Inmiddels hebben twee DNA-leden van de oppositie de president schriftelijk om nadere informatie gevraagd. Het uitblijven van het rapport roept vragen op over de transparantie van de regering en de informatievoorziening aan het parlement.
Schadelijke stoffen aangetroffen
De president gaf aan dat bij onderzoek naar de verontreiniging van de Saramaccarivier verhoogde concentraties chemische stoffen, zware metalen en cyanide waren aangetroffen. Ook in monsters van levende vissen zouden schadelijke stoffen zijn vastgesteld.
De regering bracht de vervuiling in verband met activiteiten in het concessiegebied van Grassalco bij de Moeroekreek. Volgens de president zou een ondernemer die binnen het gebied actief was verantwoordelijk zijn voor de verontreiniging, waarbij ook Grassalco een deel van de verantwoordelijkheid zou dragen.
De volledige onderzoeksresultaten zijn van belang om deze uitspraken onafhankelijk te kunnen beoordelen en vast te stellen op welke meetgegevens, laboratoriumanalyses en conclusies zij berusten.
Oppositieleden vragen om opheldering
Dat het beloofde rapport nog niet aan DNA is verstrekt, heeft inmiddels geleid tot schriftelijke vragen aan de president. Twee DNA-leden van de oppositie hebben haar aangeschreven en om nadere informatie gevraagd over de kwestie. Het parlement moet immers in staat worden gesteld om zelfstandig kennis te nemen van de onderzoeksbevindingen en de onderbouwing van de conclusies van de regering te toetsen. Zonder het volledige rapport blijft onduidelijk welke onderzoeken precies zijn uitgevoerd, welke resultaten daaruit zijn voortgekomen en in hoeverre alle relevante aspecten van de verontreiniging zijn onderzocht. De vraag die zich opdringt, is waarom het rapport nog steeds niet aan DNA is verstrekt en wanneer het parlement er daadwerkelijk inzage in zal krijgen.
Volksgezondheid en bestaanszekerheid in het geding
De vissterfte is niet alleen een milieukwestie. Voor gemeenschappen langs de Saramaccarivier is het water van belang voor voedselvoorziening, visserij en inkomsten. Mogelijke verontreiniging raakt daardoor rechtstreeks aan de bestaanszekerheid van bewoners en vissers.
Ook de volksgezondheid staat op het spel. De gemelde aanwezigheid van cyanide, zware metalen en andere schadelijke stoffen maakt betrouwbare informatie over de omvang van de verontreiniging en de mogelijke risico’s voor mens en milieu noodzakelijk.
Tijdige publicatie van de relevante onderzoeksbevindingen kan bijdragen aan duidelijkheid over de risico’s en de maatregelen die nodig zijn om verdere schade te voorkomen.
Transparantie is een verantwoordelijkheid
De kwestie draait inmiddels niet alleen om de oorzaak van de vissterfte, maar ook om de vraag of toezeggingen aan het parlement worden nagekomen. Transparantie is daarbij geen gunst, maar een essentieel onderdeel van de democratische controle op het regeringsbeleid.
Het verstrekken van het onderzoeksrapport betekent niet dat eventuele beschuldigingen zonder nader onderzoek als bewezen moeten worden beschouwd. Het biedt DNA juist de mogelijkheid om de beschikbare gegevens kritisch te beoordelen en de verantwoordelijke instanties ter verantwoording te roepen.
Zolang het volledige rapport uitblijft, blijven belangrijke vragen over de verontreiniging en de verantwoordelijkheden van betrokken partijen onbeantwoord. De schriftelijke verzoeken van de twee DNA-leden zetten de regering daarom opnieuw voor een duidelijke vraag: wanneer krijgt het parlement het toegezegde onderzoeksrapport in handen? Zolang er hierover geen duidelijkheid is, is er ruimte voor speculaties.
Deze bijdrage verschijnt onder verantwoordelijkheid van de auteur. Volledige disclaimer.
