7
Langs de Saramaccarivier worden voedselpakketten en drinkwater uitgedeeld. Dat is nodig. Veel bewoners kunnen niet vissen, gebruiken het rivierwater niet en zien een deel van hun inkomen wegvallen.
Maar noodhulp is nog geen oplossing.
De massale vissterfte begon eind juni. Onderzoek van de Nationale Milieuautoriteit wees later op cyanide en zware metalen in water en vis. Volgens de regering wijzen de bevindingen naar het gebied rond de Moeroekreek, op of rond een concessie van Grassalco. Het staatsbedrijf is in kennis gesteld van het voornemen om het formeel aansprakelijk te stellen.
Ondertussen blijven vragen liggen. Wanneer kan het rivierwater weer normaal worden gebruikt? Is vis en jachtwild veilig? En vooral: wie vergoedt het verlies van inkomen?
Opvallend is ook de positie van Sergio Akiemboto. Hij was van 2011 tot 2019 president-directeur van Grassalco en is sinds 2025 Chief of Staff op het Kabinet van de President. Dat zegt op zichzelf niets over de oorzaak van de vervuiling. Maar juist nu Grassalco onderwerp is van onderzoek en mogelijke aansprakelijkheid, is maximale transparantie over onderzoek, advisering en besluitvorming noodzakelijk.
Een voedselpakket helpt vandaag. Het herstelt geen inkomen, geen vertrouwen en geen rivier.
Noodhulp is menselijk. Schadevergoeding is verantwoordelijkheid.
Wie betaalt de schade zolang de rivier niet teruggeeft wat zij altijd gaf?
Deh fii ernstig.
