Suriname haalde in november 2025 via twee internationale obligaties USD 1,575 miljard op. In februari 2026 kwam daar nog USD 265 miljoen bij. Samen: ongeveer USD 1,84 miljard.
Bank of America (BofA Securities) leende dat bedrag niet zelf aan Suriname. De bank hielp de operatie organiseren en plaatsen bij investeerders.
Een groot deel van het geld is bestemd voor oude schulden, aflossingen en andere verplichtingen. Dat weten we.
Maar zo’n miljardenoperatie is niet gratis.
Banken worden betaald. Juristen worden betaald. Adviseurs worden betaald. Ook het regelen en plaatsen van obligaties kost geld.
Hoeveel precies? En aan wie?
De Rekenkamer heeft belangrijke transactiedocumenten ontvangen, waaronder het Offering Memorandum, de prijsvoorwaarden en de overeenkomst rond de obligaties. De stukken bestaan dus.
Maar voor de gewone burger ligt nog steeds niet één eenvoudige rekening op tafel:
Dit was het bedrag. Dit kostte de operatie. Deze partijen kregen betaald. Zoveel bedroegen de fees en advieskosten.
Dat is geen ingewikkelde financiële vraag. Het is gewone transparantie.
Want uiteindelijk dragen wij de schuld — via belastinggeld, toekomstige inkomsten en begrotingen die jarenlang rekening moeten houden met rente en aflossing.
Als wij de schuld dragen, waarom krijgen wij dan niet ook de volledige rekening te zien?
Deh fii ernstig.
