Een rechter moet de regering kunnen tegenspreken zonder voor zijn positie te vrezen. Daar begint onze bescherming tegen politieke willekeur.
Hofpresident Iwan Rasoelbaks waarschuwde bij de opening van het zittingsjaar voor ondoordachte hervormingen. Hij vraagt overleg en stevige waarborgen voor de onafhankelijkheid van rechters bij een toekomstige derde rechtsinstantie.
Advocaat Hugo Essed ondersteunt zo’n extra instantie, maar vreest politieke invloed wanneer rechters afhankelijk worden van besluiten over hun verdere aanstelling. Ook zou een lagere leeftijdsgrens volgens hem tien rechters doen vertrekken. Modernisering die deskundigheid wegstuurt, verdient minstens een grondige uitleg.
Wij hebben eerder gesproken over een zachte coup: macht die zich via wetten en benoemingen steeds minder laat controleren. Die term is onze politieke duiding. De waarschuwingen van Essed en Rasoelbaks maken het risico concreet; zij bewijzen nog geen voltooide machtsovername.
Daarom moeten wij nu vragen stellen. Wie benoemt deze rechters? Wie kan hen ontslaan? Welke bescherming krijgen zij tegen politieke druk? En waarom hervormen zonder de bestaande rechterlijke kennis volledig te benutten?
DNA-voorzitter Adhin heeft verdere afstemming toegezegd. Goed. Maar een toezegging beschermt niemand zolang schadelijke bepalingen blijven staan. Laat de voorstellen, bezwaren en aanpassingen openbaar zien.
Het parlement moet zelfstandig toetsen. De regering moet duidelijk maken welke waarborgen zij verdedigt. Advocaten, vakbonden en burgers moeten dit debat blijven volgen.
Als de politiek haar eigen tegenmacht afhankelijk maakt, dreigen wij aan haar willekeur te worden overgeleverd. Hoe verder met het recht? Door de rechter te versterken en politieke greep op zijn oordeel tegen te houden.
Deh fii ernstig.
Bronnen: Suriname Herald, 8 oktober 2026 — Hugo Essed; de Ware Tijd, 5 oktober 2026 — Rasoelbaks en Adhin.
