Hoe verder deze film draait, hoe meer ongemakkelijke zaken naar buiten komen. Eerst ging het over Wendy Jap-A-Joe en haar vertrek bij de Telecommunicatie Autoriteit Suriname. Nu komt ook de handtekening onder haar overeenkomst nadrukkelijk in beeld.
Die van Harish Monorath, van 2020 tot oktober 2025 president-commissaris van TAS, nu minister van Justitie en Veiligheid.
Een maandelijkse vergoeding van USD 4.000, naast andere voorzieningen en een opzegtermijn van twee jaar, blijkt een politieke en juridische strijd waard. Daarvoor ga je zelf door het slijk! Maar de hoogte van het bedrag is slechts één vraag. Mocht Monorath deze afspraken maken? Wie keurde ze goed? En wie controleerde dat?
Monorath erkent dat hij tekende. Hij verdedigt het salaris door te wijzen op de beloningen bij andere parastatale instellingen. Maar wat elders wordt betaald, beantwoordt niet de vraag of bij TAS de wettelijke procedure is gevolgd. Dat is een heel ander ding! Denk eraan: ‘Zij doen het ook’ is geen vrijbrief om hetzelfde te doen. Het heeft er niets mee te maken. Deh fii ernstig!
Een vergelijking met andere salarissen is dus geen bewijs van bevoegdheid.
De kortgedingrechter heeft voorlopig geoordeeld dat niet is gebleken dat de voorgeschreven procedure voor het vaststellen van de arbeidsvoorwaarden is gevolgd. Over de definitieve rechtsgeldigheid van de overeenkomst moet de bodemrechter beslissen.
Van Dijk-Silos vindt dat Monorath moet vertrekken. Hij ontkent bevoordeling en vervalsing. Daarmee staan de standpunten tegenover elkaar, maar de behoefte aan verantwoording blijft. Silos is keihard en laat geen twijfel bestaan over wat ze van deze tori vindt!
Wendy is inmiddels in hoger beroep. Een uitspraak wordt volgens de betrokken advocaten spoedig verwacht. Die juridische procedure verdient haar eigen beoordeling. De politieke verantwoordelijkheid wacht daar niet op! Want de vragen over zijn handelen liggen er nu al.
Een minister die nu verantwoordelijkheid draagt voor justitie, moet ook helderheid verschaffen over zijn eigen eerdere handelen. Toon de besluiten. Toon de goedkeuringen. Leg uit hoe de overeenkomst tot stand is gekomen. Voor de dag ermee! Niet om de pot draaien!
We wachten af. Maar inmiddels verspreidt de stank zich over heel Suriname en de diaspora. De vragen stapelen zich op. Wie tekende? Wie controleerde? En wie neemt verantwoordelijkheid?
Yu kan kibri granma, ma yu na man kibri en kososkoso.
Deh fii ernstig.
Bronnen: kortgedingvonnis van 26 oktober 2026; hoger beroep; reacties Monorath en Van Dijk-Silos; overdracht TAS in oktober 2025.
