Belasting betalen hoort erbij. Maar een ondernemer die tijdelijk vastloopt, is niet automatisch een bewuste wanbetaler.
Dat onderscheid bracht Ameerani Jarbandhan naar voren tijdens het debat over de Invorderingswet. Zij vroeg om duidelijke betalingsregelingen voor ondernemers met aantoonbare problemen. Geen vrijbrief: afspraken moeten worden nagekomen en schijnbetalingen mogen geen bescherming bieden.
Ebu Jones stelde daar een begrijpelijke vraag tegenover: waarom is het belastingdeel van ontvangen inkomsten niet afgedragen?
Die vraag verdient antwoord. Maar zij vervangt geen onderzoek naar de omstandigheden van een belastingschuld. Wie kan betalen maar vermogen verbergt, vraagt om stevig optreden. Wie tijdelijk niet kan betalen en aantoonbaar meewerkt, vraagt om een uitvoerbare regeling.
Gelijke behandeling betekent niet dat je verschillende situaties over één kam scheert.
Een overheid moet innen waarop zij recht heeft. Zij moet ook afwegen of haar aanpak herstel mogelijk maakt of een bedrijf verder richting faillissement duwt.
Daarom zijn heldere criteria nodig. Geen gunsten voor vrienden. Geen eindeloos uitstel voor ontwijkers. Wel controleerbare afspraken voor wie werkelijk wil betalen.
Streng waar het moet. Redelijk waar het kan.
Deh fii ernstig.
Bron: Suriname Herald, 15 oktober 2026. Jarbandhans voorstellen zijn hiermee niet als aangenomen wet bevestigd.
